และแล้ว.....เมย์ก็รับปริญญาไปเรียบร้อยแล้วค่ะ เมื่อวันศุกร์ที่ 11 กรกฎาที่ผ่านมา ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

 ก็เป็นอีกความภาคภูมิใจที่มีวันนี้ได้ ต้องขอบคุณพ่อแม่อย่างมาก ที่ส่งเมย์เรียนมาจนถึงตอนนี้

 ที่บ้านเมย์ไม่ได้เป็นครอบครัวที่รวย หรือมีฐานะอะไรมากมายนัก ทั้งพ่อและแม่ก็เป็นข้าราชการกันทั้ง 2 คน เงินเดือนก็พออยุ๋ได้ ท่านมักจะพูดเสมอๆว่า แม่ไม่มีสมบัติอะไรจะให้ ให้ได้ก็คือการศึกษา อยากให้ลูกได้เรียนสูงที่สุดเท่าที่พ่อแม่จะส่งเรียนได้ (จิงๆแม่อยากให้ต่อ ป.เอก ไปเลย แต่เมย์เกรงใจท่านแล้วค่ะ อายุก็ ปาเข้าไป 25 แล้ว จะแบมือขอเงินพ่อแม่ต่อ ไม่เอาดีกว่า) ดีใจค่ะ ที่ทำให้ท่านทั้ง 2 ภูมิใจในตัวเราได้

เมื่อวันศุกร์ เมย์เข้ารับปริญญารอบเช้า ตื่นตั้งแต่ตี 3 ครึ่ง มาอาบน้ำ แล้วก็นัดช่างแต่งหน้าไว้ ตี 4 กว่าจะทำอะไรๆเรียบร้อย ออกจากบ้านได้ก็ตี 5 เกือบครึ่ง แล้วตอนเช้า แม่บอกให้ไปก่อน กลัวไปพร้อมแม่แล้วไปไม่ทันเข้าหอประชุม เพราะเค้านัด 6 โมงครึ่ง 

พกเงินติดตัวมาแค่ 160 บาท ในใจคิดว่าจะพอมั้ยว๊า ถ้าค่าแท็กซี่มากกว่านี้ ทำไงดีเนี่ย แต่ก็ช่างเถอะ พี่แท็กซี่คงใจดี .......... แต่ เหมือนโชคช่วยค่ะ นั่งแท็กซี่ขึ้นวงแหวนอุตสาหกรรมมาถึงจุฬาฯ ค่ารถ 159 บาท โอย เกือบไปแระ

มาเช็คชื่อที่เต๊น แล้วก็เข้าหอประชุมต่อจากคณะวิศวะ ละกดับรับปริญญาของเมย์ ถ้านับรวมกับคณะวิศวะด้วยก็ประมาณลำดับที่ 600 กว่าๆ ตอนรับ พ่อกับแม่รออยู๋ด้านนอก ถ่ายภาพไว้ให้ดูด้วยค่ะ อิอิ

เอางานเสร็จแล้วแอบมองพระพักตร์พระเทพด้วย พระองค์ท่านยิ้มให้ด้วยค่ะ

หลังจากนั้น ออกจากหอประชุมมาประมาณ 11 โมง ก็มาทำพิธีถวายบังโคมพระรูปทั้ง 2 รัชกาลที่หน้าหอประชุม เมื่อวันศุกร์ โชคดีมากค่ะที่เป็นวันที่แดดออก ฝนไม่ตก

ถวายบังโคมพระรูป 3 ครั้ง มีฆ้องตีเพื่อให้สัญญาณ

เสร็จพิธี บัณฑิตก็ต่างแยกย้ายไปหาญาติกันค่ะ กว่าเมย์จะหาพ่อกับแม่เจอ เกือบร้องไห้แล้วค่ะ คนเยอะมาก แถมนัดกันไว้ก็หากันไม่เจอ มือถือเมย์ก็ไม่ได้พกติดตัวไว้ ต้องขอยืมมือถือจากน้องๆที่เดือนผ่านไปมา แถมโทรสับก็โทรค่อยติด เพราะเวลานั้น มีแต่คนใช้โทรสับเยอะแยะเต็มไปหมด กว่าจะเจอกันได้ เกือบเที่ยงค่ะ

ถ่ายภาพกะพ่อแม่ ญาติพี่น้อง

เมื่อวันศุกร์ทีแค่พ่อแม่ น้องสาว และแม่อี้ไปค่ะ เพราะกะไว้ทีแรกแล้วว่าวันจริงจะให้คนในครอบครัวไปค่ะ

น้องสาวเมย์แอบเสียใจเล็กน้อย ทำไมตอนเอ๊นไม้เลือกจุฬาฯ แม่อี้บอกว่า ตอนเค้าเห็นมีน้องๆมาบูมให้เมย์ แล้วเค้าอยากบูมให้พี่สาวเค้าบ้าง (แม่อี้เป็นพี่สาวของแม่ค่ะ แล้วก็เป็นแม่บุญธรรมของเมย์ด้วย ที่ต้องเป็นแม่บุญธรรมเพื่อแก้เคล็ดค่ะ ตอนเมย์เกิด เมย์เกิดวันเกิดตรงกับแม่ค่ะ แล้วเวลาเจ็บป่วย ก็จะเหมือนแม่ทุกอย่างเลย อาม่าเลยให้แก้เคล็ด ด้วยการยกให้เป็นลูกของแม่อี้ไปค่ะ)
 

เพื่อนๆและคนสำคัญที่ไปร่วมถ่ายภาพด้วยค่ะ สุดที่รักไปถ่ายรุปด้วยเมื่อวันถ่ายภาพหมู่ อิอิ โดนบังคับให้ใส่ชุดขาวน้อยไป ฮาๆๆๆ แต่ก็เท่ดีเนอะ

อาจารย์และพี่ๆน้องๆที่แล็บ VT&VH group น่าเสียดายเมื่อวันศุกร์ อาจารย์ที่ปรึษาเมย์ไม่อยู๋ ไปต่างจังหวัด อดถ่ายภาพด้วยเลย 

ปีนี้มีบัณฑิตที่จบจากห้องแล็บเดียวกันกับเมย์ รวมแล้ว 9 คนค่ะ น้องๆที่แล็บทำภาพล้อเลียนให้มา เหมือนตัวจริงมากค่ะ หุหุ

และสุดท้าย อันนี้ภาพบัณฑิตเองค่ะ อิอิ ไปถ่ายภาพหลายวันมากค่ะ วันไหนว่าง พ่อก็ชวนไปถ่ายรูปตลอดเลย

 ออ ลืมบอกไป ภาพทั้งหมด พ่อเมย์ถ่ายเองทั้งหมดเลย.....เด๋วนี้ฝีมือพัฒนาขึ้นเยอะแระพ่อเนี่ย อิอิ ดีจัง มีตากล้องส่วนตัว ชอบ