จิงๆต้องเขียน entry นี้ตั้งหลายวันแระ แต่ว่าไม่มีเวลาเลย เนื่องจากช่วงนี้งานเยอะมากกก ไม่รุจะเยอะอะไรนักหนา เฮ้อ เหนื่อย

อาทิตก่อน วันอะไร คงจะยังจำกันได้ 14 กุมภา วันวาเลนไทน์ วันแห่งความรักของใครต่อใครหลายคน อิอิ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีเรารวมอยุ๋ด้วยคนนึงล่ะ

ดูเหมือนว่า วาเลนไทน์ ปีนี้ สำหรับเมย์มันจะมาเร็วกว่าทุกๆปีเลย เพราะอะไรหรอคะ อิอิ ก็เด็กพลาฯมีของขวัญวาเลนไทน์มาให้ล่วงหน้าเลย

วันศุกร์ที่ 8 กุมภา เราก็โทรคุยกันเป็นปกติ อย่างที่เคย แต่วันนั้น คุณบอกว่า กะลังหาซื้อของขวัญวาเลนไทน์ให้เราอยู่ (บอกทำไมเนี่ย ไม่เซอร์ไพร์สเลย)

วันเสาร์ที่ 9 กุมภา คุณมาหาเราที่บ้าน เหมือนอย่างปกติที่คุณเคยทำ ทำงานเส็ด ก็มารับเราไปดูหนังหรือกินอะไรกัน แต่วันนี้ พิเศษตรงที่ พอเราขึ้นรถไป คุณเดินไปหลังรถ แล้วถือตุ๊กตาทหารเรือตัวนึงมาให้เรา แล้วบอกว่า สุขสันต์วันวาเลนไทน์ ก็วันวาเลนไทน์ เราคงไม่ได้เจอกัน คุณเลยอยากจะให้ของขวัญกะเราก่อน

ขอบคุณนะ สำหรับของขวัญ มันไม่ได้มากมาย มีราคาอะไรนักหนา(ราคายังติดอยุ่ที่ตัวมันอยู๋เลยว่าราคาเท่าไหร่ ตอนเอามายื่นให้) แต่เราก็ชอบมันนะ  จิงๆ เราไม่ได้อยากได้อะไรจากคุณเลยในวันวาเลนไทน์ ขอแค่ความรักที่คุณมีให้กันอย่างสม่ำเสมอก็เพียงพอแล้ว

ตัวนี้ไง กระปุกออมสินรูปทหารเรือ ที่เด็กพลาฯให้มา เอาไว้เก็บตังไปขอเค้าแต่งงาน 555

แล้ววันเวลาก็ผ่านเลยไป จนถึงวันที่ 13 กุมภา ก่อนวันวาเลนไทน์ 1 วัน เรากะจะทำเซอร์ไพร์สคุณ อยากจะส่งของขวัญเล็กๆน้อยๆไปให้คุณที่ทำงาน มันไมได้แพงอะไรนักหนา แต่ยังไง เมื่อคุณได้รับแล้ว เราขอบคุณ ที่คุณบอกว่า มันมีคุณค่าในตัวของมันเองอยุ๋แล้ว

วาเลนไทน์ปีนี้ เราคิดอยู๋นาน ว่าจะทำอะไรให้คุณดีนะ แล้วเราก็นึกออก การ์ดไง แล้วเราก็ไปซื้ออุปกรณ์มา จัดแจงนั่งทำอยุ๋หลายวัน หมดค่าอุปกรณ์ไป....เท่าไหร่ไม่รุ้ แต่ กะว่า คราวต่อไป ไม่ทำเองดีก่า ซื้อเอาเลย ราคาถูกก่ากันเยอะ แถมเลิศหร อลังการมากก่าอีกด้วย

อันนี้ไงคะ การ์ดทำเองกะมือ

ซองใส่การ์ด เราก็ทำเองกะมือเหมือนกัน

เปิดออกมา เป็นแบบนี้ (ไม่ค่อยสวยเล้ย)

พอทำการ์ดเส็ด เราจัดแจงหาที่อยู่ สืบเสาะแสวงหามาได้ แล้วก็ส่ง ems ไปให้คุณ กะว่า วันที่ 14 กุมภา คุณคงจะได้รับมันพอดี แต่....ที่ไหนได้  การ์ดเราไปติดอยุ๋ที่แผนกธุรการ ไม่มาส่งถึงคุณซะที กว่าคุณจะได้ของขวัญของเรา ปาไปวันที่ 16 เฮ้อ เราควรส่งให้คุณเร็วกว่านี้ใช่มะเนี่ย ไม่เซอร์ไพร์สเลย ว๊า

แต่ ที่คุณทำให้เราประหลาดใจทีสุด วันที่ 14 เราคุยกัน โทรหากัน ปกติ ถามว่าอยุ่ที่ไหน ทำอะไรอยุ่ ตอนนั้นเราไม่ว่างคุยโทรสับกะคุณ เราเลยบอกว่า เด๋วเราโทรกลับ แต่คุณบอกว่า ไม่ต้อง เด๋วคุณโทรหาเอง เราถามว่าทำไม คุณบอกว่า ทำงาน วันนี้งานเยอะ เราก็โอเค เราก็รอโทรสับคุณตั้งก่าเที่ยง ยันเย็น คุณไม่โทรหาเลย แอบมีน้อยใจเล็กน้อย ทำไม วาเลนไทน์ทั้งที ไม่โทรหาเราเลย วันอื่นยังโทรหาตั้งหลายคร้ง พอเย็น เราทำแล็บเส็ด กลับบ้าน วันนี้รถติดมาก เดินไปทางไหนก็เจอแต่คุ่รัก เฮ้อ เศร้า แถมยังมีแต่คนออกไปกินข้าวนอกบ้านอีก อิจฉาคนอื่นจังวุ้ย เดินทางกลับบ้านฝ่ารถติด กลับถึงบ้าน 2 ทุ่มครึ่ง ดูโทรสับ มี 1 miss call ดูเบอร์ คุณโทรมา ตอน 2 ทุ่ม แอบเคียง เราเลยไม่โทรกลับ   2 ทุ่ม 45 คุณโทรหาเราอีกที แล้วบอกเราว่า ทำไมดอกบัวหน้าบ้านเรา ออกดอกเป็นดอกกุหลาบ เซอร์ไพร์สที่สุด ทีแรกเราไม่เชื่อ แต่คุณบอกให้เราไปดู 555 กระถางบัวหน้าบ้านเรา ไม่มีดอกอะไรเลย (ความจิงคือ พ่อเราเก็บไปจะทิ้งแระ แล้วเราเห็นซะก่อน) ดีใจจัง เราได้กุหลาบวันวาเลนไทน์ด้วย ^^

ขอบคุณสำหรับดอกไม้นะ ดอกกุหลาบ ไม่ได้ช่อใหญ่ ราคาหลายร้อย มันเป้นกุหลาบดอกเล็กนิดเดียว ราคาก็แค่ 20 บาท แต่มันก็มีคุณค่าทางจิตใจสำหรับเรามาก ถึงว่าสิ ทำไมวันนั้น คุณไม่ให้เราโทรหา เพราะคุณอยากมาเซอร์ไพร์สเรานี่เอง คุณมาจากสัตหีบ แล้วเอามันมาให้ คุณค่าของมันอยู่ที่ตรงนี้สินะ ซึ้งใจจิงๆ เสียดายตอนที่คุณโทรหาเรายังกลับไม่ถึงบ้าน เลยไม่มีโอกาสได้เอามันให้เรากะมือ แต่ยังไงก็ขอบคุณ

กุหลาบดอกนี้แหละ สำหรับวาเลนไทน์ของเราปีนี้

ดอกกุหลาบ ถึงวันนี้ มันก็เหี่ยวไปตามวันและเวลาของมัน แต่สิ่งนึงที่ยังคงอยุ่ ไม่เหี่ยวไปตามกาลเวลา ก็คือ รักที่เรามีให้กัน ขอบคุณจิงๆ สำหรับรักนี้

"รักคุณที่สุดเลย"